| Amanda Lear | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
Lear in 2010
| ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Amanda Lear | |||
| Geboortedatum | 1939 | |||
| Geboorteplaats | Ho Chi Minhstad | |||
| Land |  Frankrijk
| |||
| Opleiding en werk | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Saint Martin's School of Art
| |||
| Beroep(en) | actrice, schilderes | |||
| Genre(s) | Pop, dance, eurodisco, poprock, new wave, eurodance | |||
| Zangstem(men) | alt | |||
| Label(s) | Ariola Records, Five Records, Carrere Records, Ricordi International, Chène Music, ZYX Music, Le Marais Productions, Edina Music, Just Good Music for Your Ears, Little Boom Records | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1967- | |||
| Aantal YouTube-abonnees | 4.600 (11 juni 2023)
| |||
| Links | ||||
| Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Amanda Lear, vermoedelijk geboren als A.M.L.R. Tap of Tapp[1] (Saigon,[2][3][4][5][6] thans Ho-Chi-Minhstad, 1939[7][8][3][6][9]) is een Franse zangeres, schilderes en actrice.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]
Amanda Lear, kind van een zeeman en een Russische moeder,[10] werkte als danseres in de Crazy Horse Saloon in Parijs.[11] In dezelfde periode leerde ze de Spaanse surrealistische schilder Salvador Dalí (1904-1989) kennen. Zij was tijdens de laatste 15 jaar van zijn leven zijn partner en zijn muze. Ze werd ook zijn lievelingsmodel.[12] Amanda Lear begon in de jaren 60 als mannequin. Ze werkte onder anderen samen met Paco Rabanne. Fotograaf Brian Duffy kwam met haar in contact via Monty Landis en fotografeerde haar voor Nova magazine met als onderwerp 'How to undress in front of your husband'. Later onthulde diezelfde Monty toen Duffy haar als sexy vrouw had gefotografeerd dat zij transgender was. Iets wat zij zelf altijd is blijven ontkennen.
Gender-identiteit
[bewerken | brontekst bewerken]In de jaren zeventig poseerde ze voor de hoes van het Roxy Music-album "For your pleasure". Ze begon eveneens een affaire met David Bowie. Deze laatste raadde haar aan zangeres te worden. Na een aantal geflopte projecten, kreeg ze een platencontract in Duitsland. Met behulp van haar producer Anthony Monn ontpopte ze zich in de tweede helft van de jaren zeventig tot de blanke "queen of disco" en verwierf ze in 1978 wereldfaam met de hit "Follow me". Met name door de bijbehorende spraakmakende (en indertijd erg pikante) videoclip waarin ze haar opwachting maakte in hoge leren laarzen en gewapend met een zwiepende zweep. Mede door haar diepe stemgeluid (contralto?) werd in die tijd ook getwijfeld of Amanda als vrouw geboren was.
Britse,[13] Franse[14] en Italiaanse kranten[15] en tijdschriften toonden al in de jaren 60,[16] 70[17] en meer recent in 2008,[18] een (online) geboorte-uittreksel; in 2011 en 2016 verscheen een artikel in La Stampa,[19] met daarin paspoortgegevens en een vermeende kopie van Lears geboorteakte, die vermeldt dat zij geboren werd als Alain Maurice Louis René Tap op 18 juni 1939 in Saigon, met daarbij een foto van Lear van voor haar veronderstelde transitie.[20][21][22][23] Andere bronnen beweren echter dat de persoon in de geboorteakte iemand anders is, namelijk de transgender "Nana"[24] uit Oran, Algerije.
In 1979 trouwde Lear met de aristocraat Alain-Philippe Malagnac, de geliefde van de Franse schrijver en historicus Roger Peyrefitte. Bij een brand in hun huis in 2000 verloor hij het leven. Ook ging een groot aantal kunstwerken verloren, die in het bezit van het paar waren. Ondertussen was zij ook werkzaam als kunstschilder en schrijfster.
Artiest
[bewerken | brontekst bewerken]In 2001 maakte Lear een comeback in de internationale muziekwereld met het in Frankrijk geproduceerde album "Heart". Opvallende singles waren "Love boat" en "I just wanna dance again".
Nadien volgden er verscheidene duetten (onder andere: "Beats of love" met Get Ready! uit België, "Martini disease" met Jet Lag uit Italië) en werden er enkele singles uitgebracht (onder andere: "Copacabana" en "Paris by night").
In 2005 scoorden The Housekeepers een clubhit met Go down, een bewerking van Lears Queen of Chinatown.
In 2006 bracht Lear een cd uit met covers van onder anderen Shirley Bassey, Sarah Vaughan, Nina Simone, Dalida, Juliette Gréco, Hildegard Knef, Eartha Kitt: "With Love". Een jaar later werd de cd ook in Duitsland uitgegeven. Op deze Duitse release staat als bonustrack een live-versie van "Johnny".
In januari 2008 bracht Amanda Lear "With Love" ook in Italië uit onder de titel "Amour Toujours". Voor deze editie werden er twee nieuwe opnames toegevoegd: een remake van "Queen of Chinatown" en een salsa-versie van "Tomorrow". In april 2009 opende Lear in de 'Museum-Gallery Xpo: Salvador Dalí' in Brugge een tentoonstelling waar eigen werk hing naast werk van Salvador Dalí. Datzelfde jaar bracht Lear een nieuwe dubbel-cd uit in Italië: "Brief Encounters". In Frankrijk werd het dance-album "Brand New Love Affair" uitgebracht. Ze speelde eveneens in de vaudeville-komedie "Panique au ministère" in het Théâtre de la Porte-Saint-Martin in Parijs.
In 2010 werden "Brief Encounters Acoustique" en "Brief Encounters Reloaded" uitgebracht, alsook de ep "I'm Coming Up". Op 12 september 2011 verscheen de cd "Chinese Walk". Sinds september 2011 speelt Lear de hoofdrol in "Lady Oscar" in het Théâtre de la Renaissance in Parijs. Twee jaar later speelt ze de hoofdrol in het stuk "Divina" in het Théâtre des Variétés in Parijs. Op 3 maart 2014 volgt een nieuwe single: "Suspicious Minds". Dit nummer ging in hetzelfde jaar deel uitmaken van een album getiteld "My Happiness" dat louter uit covers van Elvis Presley-liedjes bestaat.
Discografie
[bewerken | brontekst bewerken]Albums
[bewerken | brontekst bewerken]- I am a photograph (1977)
- Sweet revenge (1978)
- Never trust a pretty face (1979
- Diamonds for breakfast (1980)
- Incognito (1981)
- Tam-Tam (1983)
- Secret passion (1986)
- Uomini piu uomini (1989)
- Cadavrexquis (1993)
- Alter ego (1995)
- Back in your arms (1998)
- Heart (2001)
- With love (2006)
- Brief encounters (2009)
- Brand new love affair (2009)
- Brief encounters acoustique (2010)
- Brief encounters reloaded (2010)
- I don't like disco (2011)
- I don't like disco (Deluxe Version) (2012)
- My happiness (2014)
- Let me entertain you (2016)
- Tuberose (2021)
- Looking Back (2025)
Singles
[bewerken | brontekst bewerken]- La bagarre (1975)
- Trouble (1976)
- Blood and honey (1976)
- Queen of Chinatown (1977)
- Tomorrow (1977)
- Follow me (1978)
- Enigma (Give a bit of mmh to me) (1978)
- Gold (1978)
- The sphinx (1979)
- Fashion pack (1979)
- Fabulous lover, love me (1979)
- Diamonds (1979)
- Solomon Gundie (1980)
- Egal (1981)
- Fever (1982)
- Incredibilmente donna (1982)
- Love your body (1983)
- No regrets (1983)
- Assassino (1984)
- Ritmo Salsa (1984)
- Les femmes (1985)
- No credit card (1985)
- Wild thing (1986)
- Follow me (remake) (1987)
- Aphrodisiaque (1987)
- Thank you (1988)
- Métamorphose (1989)
- Follow me/Gold (Ian Levine-remixes) (1989)
- Fantasy (1993)
- Everytime you touch me (1995)
- Peep (1995)
- Angel love (1996)
- I'll miss you (1998)
- Love boat (2001)
- I just wanna dance again (2001)
- Beats of love (2002)
- Copacabana (2003)
- Paris by night (2006)
- Someone else's eyes (2009)
- Brand new love affair (2009)
- I am what I am (2010)
- I'm coming up (2010)
- Chinese walk (2011)
- I don't like disco (2011)
- La bête et la belle (2012)
- Love at first sight (2012)
- Suspicious minds (2014)
- Primo del tuo cuore (2016)
- The best is yet to come (2016)
- Catwalk (2017)
- More (2021)
Compilaties
[bewerken | brontekst bewerken]- Ieri, oggi (1982)
- Super 20 (1989)
- Forever Glam (2005)
- The sphinx (3-dubbel-cd, 2006)
Samenwerkingen
[bewerken | brontekst bewerken]- Tomorrow (1988, met CCCP - Fedeli Alla Linea)
- Inch'Allah - Ça Va (1988, met CCCP - Fedeli Alla Linea)
- Beats of love (2002, met Get Ready!)
- Martini disease (2003, met Jet Lag)
- I'll miss you (2005, met Manuel Sanchez)
- Someone else's eyes (2009, met Deadstar)
- Mai più (2015, met Gianluca De Rubertis)
- Primo del tuo cuore (2016, met Gianluca De Rubertis), samenwerking voor Franse transgenderfilm Miss
Hitnoteringen
[bewerken | brontekst bewerken]Albums
[bewerken | brontekst bewerken]| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Sweet revenge | 5-8-1978 | 4 | 17 |
Singles
[bewerken | brontekst bewerken]| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Follow me | 12-8-1978 | 2 | 12 | #3 in de Nationale Hitparade | |
| Enigma (Give a bit of mmh to me) | 18-11-1978 | 17 | 5 | #11 in de Nationale Hitparade | |
| The sphinx | 20-1-1979 | tip | |||
| Fashion pack | 31-3-1979 | tip | #50 in de Nationale Hitparade |
NPO Radio 2 Top 2000
[bewerken | brontekst bewerken]| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1] |
'99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10[T 2] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Follow Me | 1058 | 821 | 972 | 1107 | 1230 | 998 | 1178 | 1340 | 992 | 1133 | - | 1762 |
- ↑ (fr) Nominations dans l'Ordre des Arts et Lettres de juillet 2006. Ministère de la Culture et de la Communication. Gearchiveerd op 31 augustus 2010. Geraadpleegd op 6 juni 2010.
- ↑ (en) Andrew, Anthony (december 2000). At the court of Queen Lear. Gearchiveerd op 28 september 2013. Geraadpleegd op 30 augustus 2013.
- ↑ a b (en) (2013). Amanda Lear (IMDb). Gearchiveerd op 16 november 2021. "Born: Alain Tapp, June 18, 1939 in Saïgon, French Cochinchina."
- ↑ Les Gens du cinéma, Nom réel : Alain Maurice Louis René TAP, Naissance : 18 juin 1939, Saïgon, Extrait de naissance n° (COL) SAIGON.1939.MUN..00242 reçu du Ministère des Affaires étrangères (l’acte intégral librement communicable mentionnant pour la filiation : fils d'André Tap, sergent dans l'infanterie coloniale française, et Valentine Rivera)
- ↑ (es) (1980). Cromos (3251 - 3258) (Bogota, Colombie). ISSN: 0011-1708. "La historia comenzó el 18 de junio de 1939 en Saigón donde nació Alain Maurice Louis René Tap"
- ↑ a b (en) Renard, Patrick (juni 2013). Amanda Lear (pdf) 318 (travestie). Gearchiveerd op 23 maart 2016. Geraadpleegd op 2 april 2021.
- ↑ (it) Federica Rosato, Amanda Lear: chi è, età, carriera, curiosità e vita privata. ilcorrieredellacitta.com (11 april 2020). Gearchiveerd op 14 april 2020. Geraadpleegd op 15 januari 2021.
- ↑ (en) Guilbert, Georges-Claude (2018). Gay Icons: The (Mostly) Female Entertainers Gay Men Love. McFarland & Company, Inc., Jefferson, North Carolina, p. 101. "Most biographers believe she was born in 1939, whatever she might declare to the contrary. Linguists observe that she has a French accent when she speaks (and sings) in English"
- ↑ (fr) Duchamp, Marcel (2003). Marcel Duchamp & [et Salvador Dalí]. Association pour l'étude de Marcel Duchamp, Paris (Baby), Bordeaux, p. 18.
- ↑ Amanda Lear op YouTube
- ↑ (en) Let's meet Peki (img).
- ↑ (en) Thurlow, Clifford (2013). Sex, Surrealism, Dali and Me - The Memoirs of Carlos Lozano, pp. 252. ISBN 978-1-4910-3820-8. Gearchiveerd op 28 december 2021. Geraadpleegd op 22 april 2019. "This is my favourite"
- ↑ (en) George Glenton, Peki felt naked without a mink - Stripper Peki d’Oslo—the friend who stole from her was jailed yesterday. The Daily Mirror (30 juni 1965). "Miss D'Oslo, whose real name is Amanda Tapp"
- ↑ (fr) Le Parisien libéré: ed. Parijs 7067. museedelapresse.com (22 mei 1967). Gearchiveerd op 25 oktober 2020.
- ↑ (it) Un giovanotto di nome Maurizio : la più bella modella di Francia (img). Oggi (1967). Gearchiveerd op 4 januari 2019.
- ↑ (en) Topham Picturepoint, Model “Peki d'Oslo”, 27, on her way to Marlborough Street Court to face charges—under her real name of Amanda Lear—for possession of dangerous drugs. With her were John Crittle (right) who owned the boutique in Chelsea's Kings Road where she was found and arrested, and Brian Palastanga.. topfoto.co.uk (20 mei 1967). Gearchiveerd op 26 oktober 2020.
- ↑ (it) Salvador Dalí: Solo io so la verità: Amanda era un uomo (pdf). Novella 2000 (mei 1978). Gearchiveerd op 22 maart 2016.
- ↑ (it) GiovanBattista Brambilla, Il caso Amanda (pdf). Pride (augustus 2008). Gearchiveerd op 22 maart 2016.
- ↑ (it) Simone Vazzana, I 70 anni (ma anche no) di Amanda Lear, storia di un mistero. La Stampa (18 november 2016). Gearchiveerd op 25 mei 2019. "Questo è l'Amanda « al originale ». Sopra, una rarissima immagine di amanda « al naturale » : un bel ragazzo dai lineamenti vagamente orientali. Alain-Amanda, infatti, è sato a Saigon, come si legge nell'estratto di nascita, qui a sinistra : il suo vero nomme è Alain Maurice Louis René Tap, classe 1939, sesso inequivocabilmente maschile"
- ↑ (it) G. M., Amanda-show dopo mezzanotte (img). Lo Specchio (8 oktober 1961). Gearchiveerd op 3 januari 2019. “« Amanda » (cambiando bruscamente voce ed atteggiamento): Io sono, caro signore, tanto perché lei non si faccia idee sbagliate, monsieur Alain Louis René Maurice Tap. Dei Tap, naturalmente. E sono nato a Saigon, ex-Indochine française, 22 anni or sono.”
- ↑ (it) Il «detto Amanda», voce travestita. Il Borghese (1978). Gearchiveerd op 28 december 2021. “Peki d'Oslo era indicata (o indicato) sul passaporto e sulle note della polizia di Carcassonne come Tap Alain, nato a Saigon il 18 giugno del 1939, detto 'Amanda', cittadino francese”
- ↑ Asselbergs, Linda, van Tongerloo, Corinne (2017). Casablanca voorbij: Het bewogen verhaal van transgenderpionier Corinne. Uitgeverij Kartonnen Dozen, Antwerpen, p. 197. ISBN 978-94-90952-25-9. Geraadpleegd op 15 december 2018.
- ↑ Voorpublicatie: deze vrouwen effenden in de jaren vijftig het pad voor transgenders. Knack (19 november 2017). Gearchiveerd op 15 december 2018. Geraadpleegd op 15 december 2018. "Amanda Lear (alias Peki d'Oslo, alias Alain Tapp)"
- ↑ (en) A Gender Variance Who's Who: Nana (1939 - ) sex worker, performer, housewife. Place Blanche, Paris circa 1960. A Gender Variance Who's Who (23 september 2013). Geraadpleegd op 17 november 2023.
