Voor het gelijknamige album, zie Bonnie Raitt (album).
Bonnie Raitt
Raitt als Kennedy Center Honoree op 8 december 2024 in de Oval Office van het Witte Huis.
Raitt als Kennedy Center Honoree op 8 december 2024 in de Oval Office van het Witte Huis.
Persoonsgegevens
Volledige naam Bonnie Lynn Raitt
Geboortedatum 8 november 1949
Burbank, Californië, Verenigde Staten
Geboorteplaats BurbankBewerken op Wikidata
Land Verenigde Staten
Handtekening Handtekening
Opleiding en werk
Opleiding gevolgd aan Radcliffe College, Harvard-universiteit, Oakwood Friends SchoolBewerken op Wikidata
Beroep(en) Singer-songwriter, Muzikant, politiek activiste, Filantroop
Genre(s) Blues, Countrymuziek, Folkrock, Rhythm-and-blues, Americana
Instrument(en) Gitaar, Slidegitaar
Zangstem(men) Mezzosopraan
Label(s) Warner Bros. Records (1971–2004), Capitol Records (1989–2013), Redwing Records (2016–heden)
Verwante artiesten John Lee Hooker, Bryan Adams, Norah Jones, Mavis Staples
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief 1971 – heden
Aantal YouTube-abonnees 77.400 (5 december 2020)Bewerken op Wikidata
Links
[Officiële website Officiële website]
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   [[Portaal:Muziek|Muziek]]

Bonnie Raitt (Burbank, Californië, 8 november 1949) is een Amerikaanse zangeres, gitariste en songwriter. Ze wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke artiesten in de genres blues, folkrock en Americana[1], en staat bekend om haar kenmerkende slidegitaarspel[2] en raspende mezzosopraan-stem. In een carrière van meer dan vijf decennia heeft Raitt 13 Grammy Awards gewonnen uit 31 nominaties[3], waaronder de Grammy Lifetime Achievement Award in 2022.[4] Haar doorbraak kwam in 1989 met het album Nick of Time, dat vier Grammy’s won en wereldwijd meer dan 12 miljoen exemplaren verkocht.[5]

Levensloop

[bewerken | brontekst bewerken]

Vroege carrière en doorbraak

[bewerken | brontekst bewerken]

Raitt, dochter van Broadway-ster John Raitt[6], begon op haar twaalfde met gitaarspelen. Na optredens in rhythm-and-bluesclubs in de jaren 1970 tekende ze bij Warner Bros. Records[7] en bracht ze kritisch geprezen albums uit als Bonnie Raitt (1971)[8] en Takin' My Time (1973). Ondanks commercieel beperkt succes in deze periode, bouwde ze een trouwe schare fans op dankzij haar liveoptredens[9] en samenwerkingen met blueslegendes als John Lee Hooker[10] en Muddy Waters[11].

Haar grote doorbraak kwam in 1989 met Nick of Time, geproduceerd door Don Was[12]. Het album bereikte de eerste plaats in de Billboard 200 en won drie Grammy’s, waaronder Album of the Year. In de jaren 1990 volgden succesvolle albums als Luck of the Draw (1991)[13] en Longing in Their Hearts (1994)[14], die elk meerdere Grammy’s wonnen. Haar muziek kenmerkt zich door een mix van blues, folk en rock, met thema’s als liefde, veerkracht en maatschappelijke kwesties.

Latere carrière en activisme

[bewerken | brontekst bewerken]

Na een creatieve pauze in de late jaren 1990 keerde Raitt terug met albums als Silver Lining (2002) en Slipstream (2012), waarvoor ze opnieuw een Grammy won. Haar meest recente studioalbum, Just Like That... (2022), werd geprezen om zijn tijdloze sound en won de Grammy voor Best Americana Album in 2023.

Naast haar muziekcarrière is Raitt een uitgesproken activiste. Ze steunde John Edwards tijdens diens presidentscampagne in 2007 en zette zich later in voor klimaatactivisme (o.a. via Sunrise Movement) en muziekeducatie (o.a. Little Kids Rock). In 2020 steunde ze openlijk Joe Biden tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen.[15]

Raitt was van 1991 tot 2000 getrouwd met acteur Michael O'Keefe. Ze woont momenteel in Los Angeles.

Discografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Albums

[bewerken | brontekst bewerken]
Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen[16]
Bonnie Raitt 11-1971 - Geen notering
Give It Up 09-1972 - Geen notering
Takin' My Time 11-1973 - Geen notering
Streetlights 09-1974 - Geen notering
Home Plate 1975 - Geen notering
Sweet Forgiveness 04-1977 - Geen notering
The Glow 09-1979 - Geen notering
Green Light 1982 - Geen notering
Nine Lives 1986 - Geen notering
Nick of Time 21-03-1989 29-04-1989 51 23 Doorbraakalbum
The Bonnie Raitt collection 1990 - Geen notering (Verzamelalbum)
Luck of the Draw 25-06-1991 29-06-1991 24 12 Hoogste Nederlandse notering
Longing in Their Hearts 14-03-1994 26-03-1994 25 13
Road Tested 07-11-1995 25-11-1995 53 8 Livealbum
Fundamental 07-04-1998 11-04-1998 60 7 Laatste album in de top 100 van de jaren 1990
Silver lining 09-04-2002 - Geen notering
The best of Bonnie Raitt on Capitol 1989-2003 2003 - Geen notering (Verzamelalbum)
Souls Alike 13-09-2005 - Geen notering
Bonnie Raitt and friends 2006 - Geen notering (Verzamelalbum)
Slipstream 30-03-2012 07-04-2012 24 8 Comeback na 10 jaar
Dig In Deep 26-02-2016 - Geen notering
Just Like That... 22-07-2022 - Geen notering (ondanks Grammy-win)
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen[17]
Nick of Time 1989 29-04-1989 42 5 Eerst genoteerd na internationale doorbraak; piekte in mei 1989.
Luck of the Draw 1991 29-06-1991 24 12 Hoogste Vlaamse notering ooit
Longing in Their Hearts 1994 26-03-1994 25 13
Road Tested (live) 1995 25-11-1995 53 8 Livealbum
Fundamental 1998 11-04-1998 60 7 Laatste album in de top 100 van de jaren 1990
Silver Lining 2002 - - - Geen notering in Vlaanderen
Souls Alike 2005 - - - Geen notering
Slipstream 2012 07-04-2012 51 8 Comeback na 10 jaar
Dig In Deep 2016 05-03-2016 103 4
Just Like That... 2022 30-07-2022 189 1 Grammy-winnend album
The Best of Bonnie Raitt (heruitgave) 2023 11-11-2023 197 1 Heruitgave ter gelegenheid van Kennedy Center Honors; symbolische notering

Singles

[bewerken | brontekst bewerken]
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Runaway 1977 - Geen notering
You're gonna get what's coming 1980 - Geen notering
Keep this heart in mind 1982 - Geen notering
No way to treat a lady 1986 - Geen notering
Thing called love 1989 - 66 (1990, re-release)
Nick of time 1989 20-05-1989 67 - Nr. 11 in de Tipparade
Have a heart 1990 26-05-1990 19 6 Nr. 22 in de Tipparade
I'm in the mood 1990 23-06-1990 14 7 met John Lee Hooker -
Nr. 11 in de Tipparade
Thing called love 1990 25-08-1990 66 - Nr. 16 in de Tipparade
Love letter 1990 - Geen notering
Something to talk about 20-05-1991 13-07-1991 59 - Nr. 6 in de Tipparade
I can't make you love me 22-10-1991 21-12-1991 43 - Nr. 7 in de Tipparade
Slow ride 1991 - Geen notering
Not the only one 1992 - Geen notering
Come to me 1992 - Geen notering
All at once 1993 - Geen notering
Love sneakin' up on you 1994 - Geen notering
You 1994 25-06-1994 - - Nr. 5 in de Tipparade
Storm warning 1994 - Geen notering
You got it 1995 - Geen notering
Rock steady (Live) 03-11-1995 04-11-1995 - - met Bryan Adams -
Nr. 10 in de Tipparade
One belief away 1998 - Geen notering
Lover's will 1999 - Geen notering
Silver lining 2002 - Geen notering
I can't help you now 2002 - Geen notering
Time of our lives 2003 - Geen notering
I will not be broken 2005 - Geen notering
I don't want anything to change 2006 - Geen notering
Right down the line 2012 - Nr. 51 in de Tipparade
The Ones We Couldn't Be 2022 - - Geen notering (Afkomstig van Just Like That...)
Just Like That 2022 - - Geen notering (ondanks Grammy-win)
Made Up Mind 2023 - - Geen notering (promotiesingle voor heruitgave)
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
I'm in the Mood (met John Lee Hooker) 1990 - - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30 (geen Ultratop 50-notering)
Have a Heart 1990 - - Geen notering
Something to Talk About 1991 - - Nr. 22 in de Radio 2 Top 30
I Can't Make You Love Me 1991 - - Nr. 18 in de Radio 2 Top 30
Rock Steady (Live, met Bryan Adams) 1995 18-11-1995 45 1 Enige Ultratop 50-notering
Right Down the Line 2012 17-03-2012 - - Nr. 51 in de Tipparade (geen notering in Ultratop 50)
The Ones We Couldn't Be 2022 - - Geen notering
Just Like That 2022 - - Geen notering (ondanks Grammy-win)
Made Up Mind 2023 - - Geen notering (promotiesingle voor heruitgave The Best of Bonnie Raitt)

NPO Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummer met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]
'07[T 2] '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19 '20 '21 '22 '23 '24 '25
I Can't Make You Love Me 706 1957 1345 1138 1232 1137 619 1124 1076 1352 1254 1422 1883 1593 1706 1676 1821 1862 1821
  1. ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
  2. ↑ 2007 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.

Prijzen

[bewerken | brontekst bewerken]

Grammy Awards

[bewerken | brontekst bewerken]

Bonnie Raitt ontving 31 nominaties voor een Grammy Award, waarvan ze 13 won. Ze ontving een Grammy Award voor:

Bonnie Raitt in 1990 tijdens de Grammy Awards met drie van de prijzen die ze daar had gewonnen.

Andere erkenningen

[bewerken | brontekst bewerken]
[bewerken | brontekst bewerken]

Bronnen

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. ↑ (en) Rolling Stone, 200 Greatest Singers of All Time. Rolling Stone (1 januari 2023). Geraadpleegd op 11 september 2025.
  2. ↑ (en) Borg, Janelle, “I switched to a Stratocaster, then Lowell George showed me his MXR compressor”: Bonnie Raitt on how she developed her celebrated slide sound – and why you can’t teach feel - B.B. King once called Raitt the “best damn slide player working today”. Guitar World (2 mei 2025). Geraadpleegd op 11 september 2025.
  3. ↑ Grammy.com – Bonnie Raitt's Awards & Nominations (gecontroleerd sept. 2025)
  4. ↑ (en) Bonnie Raitt on Grammys lifetime achievement award. Associated Press. YouTube (4 april 2022).
  5. ↑ RIAA – Bonnie Raitt certificeringen
  6. ↑ (en) Brannon, Carol, John Raitt (biography). Encyclopedia.com (2006). Geraadpleegd op 11 september 2025.
  7. ↑ (en) Discogs - Bonnie Raitt Discography. Discogs. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  8. ↑ (en) 'Bonnie Raitt' (Album) reviews. Album of the Year. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  9. ↑ (en) Bonnie Raitts concertstatistieken. Setlist.fm. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  10. ↑ (en) John Lee Hooker's "The Healer" (1989, met Bonnie Raitt). AllMusic. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  11. ↑ (en) Muddy Waters and Bonnie Raitt. ConcertLiveWire. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  12. ↑ https://www.allmusic.com/album/nick-of-time-mw0000198930#credits
  13. ↑ (en) Gardner, Elysa, Luck of the Draw (album review). Rolling Stone (17 juni 1997). Geraadpleegd op 11 september 2025.
  14. ↑ (en) Ruhlman, William, Longing in their Hearts (album review). AllMusic. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  15. ↑ Rolling Stone – Bonnie Raitt performs at Biden fundraiser (2020)[dode link]
  16. ↑ Bonnie Raitts albums in de Nederlandse muzieklijsten. Dutch Charts. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  17. ↑ Bonnie Raitts albums in de Vlaamse Ultratop. Ultratop. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  18. ↑ (en) Rock & Roll Hall of Fame – Bonnie Raitt (Inductee 2000). Rock & Roll Hall of Fame. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  19. ↑ (en) Bonnie Raitt in Blues Hall of Fame (2018). Blues Foundation. Geraadpleegd op 11 september 2025.
  20. ↑ (en) Bonnie Raitt - 2024 Honoree -The 47th Kennedy Center Honors. The Kennedy Center. Geraadpleegd op 11 september 2025.

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.