| Carel Kraayenhof | ||||
|---|---|---|---|---|
Carel Kraayenhof met bandoneon (2007)
| ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 15 augustus 1958 | |||
| Geboorteplaats | Aalst | |||
| Land | Nederland | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | Muzikant | |||
| Instrument(en) | Bandoneon, Melodeon, Harmonium, Concertina | |||
| Label(s) | Universal | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1986–heden | |||
| Links | ||||
| Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||

Carel Kraayenhof (Aalst, 15 augustus 1958) is een bandoneonist uit Nederland.
Kraayenhof raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in muziek. Nadat zijn twee jaar oudere broer Jaap hem had aangespoord een melodeon (trekzak) te kopen, begon hij dit instrument te bespelen. Nadat hij het instrument onder de knie had gekregen, richtte hij in Amsterdam samen met zijn broer het duo Korte Metten op. In dit duo speelde Kraayenhof melodeon, harmonium en concertina, terwijl zijn broer viool, gitaar, citer en mandoline bespeelde.[1]
Zijn belangstelling voor de Argentijnse tango ontstond nadat hij tijdens een televisie-uitzending van een optreden van Astor Piazzolla y su Quinteto Tango Nuevo het stuk Adiós Nonino hoorde.[2] De muziek van Piazzolla maakte grote indruk op hem en vormde voor Kraayenhof de aanleiding zich op de bandoneon toe te leggen.[3]
Later werd Kraayenhof lid van de Eerste Utrechtse Trekzak Sociëteit. Via een Argentijnse muzikant kwam hij in contact met zijn eerste bandoneon, waarna hij zich verder in het instrument en de tangomuziek verdiepte.[4]
In 1986 werd Kraayenhof door de Argentijnse tangocomponist Ástor Piazzolla uitgenodigd om op Broadway mee te werken aan de musical Tango Apasionado. Hij verbleef daarvoor drie maanden in New York.[5]
Twee jaar later richtte hij het ensemble Sexteto Canyengue op, waarmee hij internationaal optrad en zich toelegde op Argentijnse tango. Samen met Leo Vervelde was Kraayenhof bovendien betrokken bij het opzetten van een tangoafdeling aan het Rotterdams Conservatorium, waar de Argentijnse componist en pianist Gustavo Beytelmann als docent aan verbonden raakte.[3]
Als bandoneon-solist werkte Kraayenhof onder meer met Het Brabants Orkest (1997), het Rotterdams Philharmonisch Orkest (1998), het Metropole Orkest (2001), het Philips Symfonie Orkest, het Residentieorkest, het Concertgebouw Kamerorkest (2002) en Het Gelders Orkest (2003).[4]
Kraayenhof verwierf brede bekendheid in Nederland door zijn uitvoering van Adiós Nonino tijdens de kerkelijke inzegening van het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta op 2 februari 2002 in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Zijn optreden kreeg veel media-aandacht doordat Máxima tijdens de uitvoering zichtbaar geëmotioneerd raakte, een moment dat later bekend werd als ‘de traan van Máxima’.[6] In 2003 ontving zijn album Tango Royal de Edison Klassiek Publieksprijs.[7]
In de jaren daarna werkte Kraayenhof samen met verschillende musici en ensembles en nam hij diverse albums op. In 2008 trad hij met het Metropole Orkest en verschillende Cubaanse musici op in het Concertgebouw in Amsterdam bij de presentatie van het album Memorias de Cuba, geïnspireerd op de muziek van de Buena Vista Social Club.[4]
Kraayenhof begeleidde René Froger in 2018 op bandoneon tijdens een uitvoering van het nummer Vleugels van mijn vlucht bij Toppers in Concert in de Johan Cruijff ArenA. Het lied was oorspronkelijk een Nederlandse vertaling van Wind Beneath My Wings en werd eerder opgenomen door Paul de Leeuw.[8]
Hij is getrouwd met Thirza Lourens, die tevens zijn manager is. Samen hebben zij een tweeling.[1]
Sexteto Canyengue ontving in 1993 de Gouden Notekraker van de Nederlandse Toonkunstenaarsbond als erkenning voor het vakmanschap van het ensemble. Kraayenhof zelf werd in 2002 door de Nederlandse Vereniging van Dansleraren onderscheiden met een Gulden Vedel vanwege zijn bijdrage aan de studie van de tango in Nederland.
Na een concert in Amsterdam werd Kraayenhof op 9 juli 2012 benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau. In 2018 werd hem een Edison-oeuvreprijs toegekend.[9]
| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Tangueros de Holanda | 1997 | - | |||
| Cinco tangos | 1998 | - | |||
| Tango royal | 2002 | 11-05-2002 | 1(2wk) | 33 | |
| Street tango | 2003 | 27-09-2003 | 46 | 8 | |
| Guardians of the clouds | 2006 | 21-01-2006 | 8 | 26 | |
| Tango heroes | 2006 | 21-10-2006 | 59 | 3 | |
| Memorias de Cuba | 2008 | 21-06-2008 | 26 | 7 | |
| In concert | 2015 | met Lavinia Meijer |
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Adiós Nonino | 2002 | 16-03-2002 | 2 | 10 | Nr. 2 in de Single Top 100 |
| Nu dat jij er bent | 2003 | 27-12-2003 | 14 | 8 | met Trijntje Oosterhuis & Janine Jansen / Ode bij geboorte van prinses Catharina-Amalia / Nr. 4 in de Single Top 100 |
| Koningslied | 19-04-2013 | 27-04-2013 | 2 | 4 | als onderdeel van Nationaal Comité Inhuldiging / Nr. 1 in de Single Top 100 |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Koningslied | 2013 | 11-05-2013 | 41 | 1* | als onderdeel van Nationaal Comité Inhuldiging |
| Nummers met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1] |
'05[T 2] | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14[T 3] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Adiós Nonino | - | 1310 | 999 | 1800 | 1596 | 1263 | 1299 | 1218 | 1955 | 1693 |
| Nu dat jij er bent (met Trijntje Oosterhuis & Janine Jansen) | 1389 | 738 | 1236 | 1433 | 1813 | 1699 | 1663 | 1992 | - | - |
Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.