Carel Kraayenhof
Carel Kraayenhof met bandoneon (2007)
Carel Kraayenhof met bandoneon (2007)
Persoonsgegevens
Geboortedatum 15 augustus 1958
Geboorteplaats Aalst
Land Nederland
Opleiding en werk
Beroep(en) Muzikant
Instrument(en) Bandoneon, Melodeon, Harmonium, Concertina
Label(s) Universal
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief 1986–heden
Links
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Bandoneon

Carel Kraayenhof (Aalst, 15 augustus 1958) is een bandoneonist uit Nederland.

Levensloop

[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd en opleiding

[bewerken | brontekst bewerken]

Kraayenhof raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in muziek. Nadat zijn twee jaar oudere broer Jaap hem had aangespoord een melodeon (trekzak) te kopen, begon hij dit instrument te bespelen. Nadat hij het instrument onder de knie had gekregen, richtte hij in Amsterdam samen met zijn broer het duo Korte Metten op. In dit duo speelde Kraayenhof melodeon, harmonium en concertina, terwijl zijn broer viool, gitaar, citer en mandoline bespeelde.[1]

Zijn belangstelling voor de Argentijnse tango ontstond nadat hij tijdens een televisie-uitzending van een optreden van Astor Piazzolla y su Quinteto Tango Nuevo het stuk Adiós Nonino hoorde.[2] De muziek van Piazzolla maakte grote indruk op hem en vormde voor Kraayenhof de aanleiding zich op de bandoneon toe te leggen.[3]

Later werd Kraayenhof lid van de Eerste Utrechtse Trekzak Sociëteit. Via een Argentijnse muzikant kwam hij in contact met zijn eerste bandoneon, waarna hij zich verder in het instrument en de tangomuziek verdiepte.[4]

Carrière

[bewerken | brontekst bewerken]

In 1986 werd Kraayenhof door de Argentijnse tangocomponist Ástor Piazzolla uitgenodigd om op Broadway mee te werken aan de musical Tango Apasionado. Hij verbleef daarvoor drie maanden in New York.[5]

Twee jaar later richtte hij het ensemble Sexteto Canyengue op, waarmee hij internationaal optrad en zich toelegde op Argentijnse tango. Samen met Leo Vervelde was Kraayenhof bovendien betrokken bij het opzetten van een tangoafdeling aan het Rotterdams Conservatorium, waar de Argentijnse componist en pianist Gustavo Beytelmann als docent aan verbonden raakte.[3]

Als bandoneon-solist werkte Kraayenhof onder meer met Het Brabants Orkest (1997), het Rotterdams Philharmonisch Orkest (1998), het Metropole Orkest (2001), het Philips Symfonie Orkest, het Residentieorkest, het Concertgebouw Kamerorkest (2002) en Het Gelders Orkest (2003).[4]

Kraayenhof verwierf brede bekendheid in Nederland door zijn uitvoering van Adiós Nonino tijdens de kerkelijke inzegening van het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta op 2 februari 2002 in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Zijn optreden kreeg veel media-aandacht doordat Máxima tijdens de uitvoering zichtbaar geëmotioneerd raakte, een moment dat later bekend werd als ‘de traan van Máxima’.[6] In 2003 ontving zijn album Tango Royal de Edison Klassiek Publieksprijs.[7]

In de jaren daarna werkte Kraayenhof samen met verschillende musici en ensembles en nam hij diverse albums op. In 2008 trad hij met het Metropole Orkest en verschillende Cubaanse musici op in het Concertgebouw in Amsterdam bij de presentatie van het album Memorias de Cuba, geïnspireerd op de muziek van de Buena Vista Social Club.[4]

Kraayenhof begeleidde René Froger in 2018 op bandoneon tijdens een uitvoering van het nummer Vleugels van mijn vlucht bij Toppers in Concert in de Johan Cruijff ArenA. Het lied was oorspronkelijk een Nederlandse vertaling van Wind Beneath My Wings en werd eerder opgenomen door Paul de Leeuw.[8]

Persoonlijk leven

[bewerken | brontekst bewerken]

Hij is getrouwd met Thirza Lourens, die tevens zijn manager is. Samen hebben zij een tweeling.[1]

Onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]

Sexteto Canyengue ontving in 1993 de Gouden Notekraker van de Nederlandse Toonkunstenaarsbond als erkenning voor het vakmanschap van het ensemble. Kraayenhof zelf werd in 2002 door de Nederlandse Vereniging van Dansleraren onderscheiden met een Gulden Vedel vanwege zijn bijdrage aan de studie van de tango in Nederland.

Na een concert in Amsterdam werd Kraayenhof op 9 juli 2012 benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau. In 2018 werd hem een Edison-oeuvreprijs toegekend.[9]

Discografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Albums

[bewerken | brontekst bewerken]
Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Tangueros de Holanda 1997 -
Cinco tangos 1998 -
Tango royal 2002 11-05-2002 1(2wk) 33
Street tango 2003 27-09-2003 46 8
Guardians of the clouds 2006 21-01-2006 8 26
Tango heroes 2006 21-10-2006 59 3
Memorias de Cuba 2008 21-06-2008 26 7
In concert 2015 met Lavinia Meijer

Singles

[bewerken | brontekst bewerken]
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Adiós Nonino 2002 16-03-2002 2 10 Nr. 2 in de Single Top 100
Nu dat jij er bent 2003 27-12-2003 14 8 met Trijntje Oosterhuis & Janine Jansen /
Ode bij geboorte van prinses Catharina-Amalia /
Nr. 4 in de Single Top 100
Koningslied 19-04-2013 27-04-2013 2 4 als onderdeel van Nationaal Comité Inhuldiging /
Nr. 1 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Koningslied 2013 11-05-2013 41 1* als onderdeel van Nationaal Comité Inhuldiging

NPO Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummers met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]
'05[T 2] '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14[T 3]
Adiós Nonino - 1310 999 1800 1596 1263 1299 1218 1955 1693
Nu dat jij er bent (met Trijntje Oosterhuis & Janine Jansen) 1389 738 1236 1433 1813 1699 1663 1992 - -
  1. ↑ Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan.
  2. ↑ 2005 was het eerste jaar met een notering voor Carel Kraayenhof.
  3. ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de meest recente editie (2025).
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Carel Kraayenhof van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.