Claw Boys Claw
Claw Boys Claw backstage in het Burgerweeshuis in Deventer, direct na hun optreden op 5 november 2025.
Claw Boys Claw backstage in het Burgerweeshuis in Deventer, direct na hun optreden op 5 november 2025.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1983 - 2000, 2006 - 2026
Oorsprong Amsterdam
Genre(s) rock, rock-'n-rollBewerken op Wikidata
Land Nederland
Label(s) Polydor RecordsBewerken op Wikidata
Leden
Zang Peter te Bos
Gitaar John Cameron
Links
Officiële website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Claw Boys Claw is een Nederlandse rockband uit Amsterdam rondom zanger Peter te Bos en gitarist John Cameron.[1]

Historie

[bewerken | brontekst bewerken]

Claw Boys Claw werd in 1983 opgericht door Allard Jolles. Naast Te Bos en Cameron maakte aanvankelijk ook bassiste Bobbie Rossini deel uit van de groep. Jolles was op dat moment tevens zanger en gitarist van L'Attentat en speelde drums in Claw Boys Claw. De garagepunk van de band sloeg meteen aan. In 1984 verscheen de lp Shocking Shades of Claw Boys Claw met onder andere een cover van "Venus" van Shocking Blue. In 1987 of 1988[bron?] verzorgde Mariska Veres, de zangeres van Shocking Blue, een gastoptreden met de band. Ze zongen samen "Venus" in poptempel Paradiso. Het album zelf werd in slechts drie uur opgenomen met 500 gulden die de band had gewonnen met een talentenjacht. In mei 1985 verliet Jolles de groep om zich volledig op L'Attentat te richten. Hij werd vervangen door Marius Schrader.

Met de singles "So Mean" en "Indian Wallpaper" had Claw Boys Claw nog vooral succes in undergroundkringen. Met de lp With Love From the Boys, uitgegeven door platenmaatschappij Polydor, werd in 1986 een doorbraak naar een wat breder publiek bewerkstelligd. De groep trad dat jaar tevens op op Pinkpop, stond onder het alias The Hipcats in het voorprogramma van Nick Cave & The Bad Seeds en bracht een kerstsingle uit; Blue Bells. In 1987 stond Claw Boys Claw op Roskilde en verscheen het album Crack My Nut. Tevens kreeg de band uit handen van toenmalig staatssecretaris Elco Brinkman de BV Popprijs. In 1988 deed de groep de New Music Seminar in New York aan. Polydor brak dat jaar het langlopende contract wegens tegenvallende plaatverkopen. Op het label Megadisc werd vervolgens Hitkillers uitgebracht, een album met louter Nederpopcovers. In februari 1989 verlieten Rossini en Schrader de band. Ze werden opgevolgd door Marc Lamb en Arno Kooy, beiden afkomstig uit The Agentz.

Met de albums Angelbite (1990) en $uga[r] (1992) probeerde Claw Boys Claw vervolgens een toegankelijker geluid te produceren. In 1991 stond de band op Parkpop en werd Kooy vervangen door bassist Geert de Groot (ex-Fatal Flowers). Met de ballad "Rosie" scoorde Claw Boys Claw in 1992 de eerste en enige notering in de Nederlandse Top 40. In 1993 werd opnieuw Pinkpop aangedaan. Na het album Nipple (1994) werd het stil. Te Bos pakte zijn oude beroep als grafisch ontwerper weer op. In 1997 verscheen de voorlopig laatste cd Will-o-the-Wisp met onder andere de single "Why Don't You Grow". De groep bleef optreden tot ongeveer 2000.

Vanaf 16 november 2007 traden Te Bos en Cameron weer op met een nieuwe begeleiding.[2] Volgens Te Bos hadden Cameron en hij sinds 2002 zo'n zeventig nummers geschreven, waarvan een aantal in februari 2008 verscheen op de cd Pajama Day.

Ter gelegenheid van hun 25-jarig jubileum werd op 2 juni 2008 Shocking Shades of Claw Boys Claw uitgebracht op cd, geremasterd en aangevuld met vijf bonusnummers. Eind 2010 maakte Marc Lamb bekend te stoppen als drummer van Claw Boys Claw. Hij werd opgevolgd door Jeroen Kleijn. In 2012 kwam het album Hammer uit en ging de groep weer toeren door Nederland.

Begin 2018 werd It's Not Me, The Horse Is Not Me - Part 1 uitgebracht,[3] eind 2021 gevolgd door het album Kite.[4] Ook deze beide albums werden opgevolgd met een tournee langs een aantal clubs in Nederland.

In oktober 2024 overleed oprichter Allard Jolles op 66-jarige leeftijd.[5]

Op 12 september 2025 bracht de band Fly uit, het dertiende studioalbum.[6] Hierop volgde de aankondiging dat de band zou stoppen. Op 18 september ving de laatste tournee aan, ter promotie van het album. Volgens Cameron was het "beter om zelf te bepalen wanneer je stopt" en gaf het hem "de rust om weer aan andere dingen te denken."[7]

Bezetting

[bewerken | brontekst bewerken]

Huidige leden

Voormalige bandleden

Toerleden

Discografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Albums

[bewerken | brontekst bewerken]
Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen		 Datum van
binnenkomst		 Hoogste
positie		 Aantal
weken		 Opmerkingen
Shocking Shades Of Claw Boys Claw 1984 - - - debuutalbum
With love from the Boys 1986 14-06-1986 39 12
Crack My Nut 1987 10-10-1987 54 4
Hitkillers 1988 03-12-1988 55 11
Angelbite 1990 13-10-1990 74 4
$uga(r) 1992 21-11-1992 30 22
Nipple 1994 26-11-1994 63 7
Will-O-The-Wisp 1997 06-09-1997 32 4
Pajama Day 2008 09-02-2008 22 6
Hammer 2013 09-03-2013 21 6
It's Not Me, the Horse Is Not Me - Part 1 2018 03-03-2018 22 3
Kite 2021 09-10-2021 12 2
Fly 2025 12-09-2025 24 1

Singles

[bewerken | brontekst bewerken]
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen		 Datum van
binnenkomst		 Hoogste
positie		 Aantal
weken		 Opmerkingen
Rosie 1992 26-12-1992 20 6 #22 in de Nationale Top 100

NPO Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummer met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]		 '16[T 2] '17 '18 '19 '20 '21 '22 '23 '24 '25
Rosie 1760 1451 1648 1616 1457 1267 1231 1289 1242 985
  1. ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
  2. ↑ 2016 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
[bewerken | brontekst bewerken]

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.