Dianne Marchal
Dianne Marchal
Persoonsgegevens
Volledige naam Hilde Dianne Marchal
Geboortedatum 9 september 1952
Land Nederland
Opleiding en werk
Beroep(en) zangerBewerken op Wikidata
Genre(s) Pop
Label(s) Poker
Carrere
Eagle
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief 1968-2009
Actief in Rainbow Train
Functie(s) Zangeres
Songwriter
In deze formatie 1975-1991
Links
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Hilde Dianne Marchal (Den Haag, 9 september 1952), is een Nederlandse zangeres die vooral bekend was in de jaren 70 en 80 als solozangeres, veelgevraagde achtergrondzangeres, muzikant uit de populaire Rainbow Train en (ex-)vrouw van Hans Vermeulen.

In 1967 maakte ze deel uit van de groep Sandy Coast. In 1969 nam ze de single 'My Man' op bij het label "Eagle", onder de naam Turquoise Marchal.

Rainbow Train

[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren zeventig zong Marchal in de Rainbow Train, die verder bestond uit haar toenmalige echtgenoot Hans Vermeulen, Anita Meyer, Martha Pendleton, Jan Vermeulen, Jan Rietman, Okkie Huijsdens, Hans Hollestelle en Shell Schellekens (drums). Ze hebben veel succes en scoren hits met 'Heaven on earth' en 'Another band'. Als duidelijk wordt dat het voor (tv-)optredens bij elkaar brengen van alle bandleden vanwege alle drukke agenda's niet te doen is, valt de band uit elkaar en gaat in een kleine, andere bezetting nog kort door als 'Train' waarvoor Dianne enkel backing vocals doet en geen front-rol meer heeft.

Solo- en filmcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Ondertussen heeft ze een redelijk succesvolle solocarrière opgebouwd in Nederland en Duitsland. Haar eerste single Sandy verschijnt in 1977 en wordt een hit. Daarna wordt haar gevraagd de titelsong te zingen voor de Amerikaanse speelfilm Speedtrap. Het is een actiefilm waarin ze ook een kleine acteerrol krijgt. Ze speelt de rol van een helderziende. Bovendien bevat de Europese versie van de film een extra scene met haar.

In de jaren tachtig brengt ze bij het grote platenlabel Carrere nog enkele solosingles uit ('It's my time now', 'Before you go', 'Lay down my burden'), allemaal met hulp van Hans Vermeulen en sessiemuzikanten uit het oude Rainbow Train-wereldje, waarvan 'It's my time now' een Tipparade hitje wordt.

Succesvol achtergrondzangeres

[bewerken | brontekst bewerken]

Marchal werkt ook als achtergrondzangeres. Op veel platen van Nederlandse bodem uit de jaren zeventig en tachtig neemt ze de 'backings' voor haar rekening, vaak met collega's als Anita Meyer en Martha Pendleton, en later vaak met o.a. Jody Pijper, Julya Lo'ko, Ruth Jacott, Sandra Reemer, Pim Roos en Cees Stolk. Op meer dan 2000 nummers is ze te horen, bijvoorbeeld op megahits als 'Why tell me why' van Anita Meyer, 'Sajang é' van Massada en 'Who's that lady with my man' van Patricia Paay.

Tot begin jaren negentig blijft ze actief als sessiezangeres en ze vertrekt dan voor lange tijd naar Oekraïne na een televisieprogramma van Tineke de Nooij waar ze samen met Hans in Oekraïne was voor het project 'Kinderen in Tsjernobyl'. Ze raakte er zo bij betrokken en was zo van het land onder de indruk dat ze een jaar later naar Oekraïne terugging. Ze komt eind jaren negentig pas terug in Nederland. Ze zingt dan nog in enkele bands. Tegenwoordig zingt ze af en toe nog op festivals en neemt ze deel aan jamsessies.

In 2020 kwam een filmdocumentaire over haar uit.[1]

Discografie solo / Rainbow Train

[bewerken | brontekst bewerken]

Discografie als achtergrondzangeres (albums)

[bewerken | brontekst bewerken]

(Overzicht niet compleet en alleen albums zijn opgenomen in dit overzicht)

Trivia

[bewerken | brontekst bewerken]

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.