France Gall
	France Gall in 1965
Persoonsgegevens
Volledige naam	Isabelle Geneviève Marie Anne Gall
Alias	France Gall
Geboortedatum	9 oktober 1947
Geboorteplaats	Parijs
Overlijdensdatum	7 januari 2018
Overlijdensplaats	Neuilly-sur-Seine
Land	Frankrijk
Opleiding en werk
Opleiding gevolgd aan	Lycée Paul-Valéry
Beroep(en)	Zangeres
Genre(s)	Popsong, chanson
Act(s)	Poupée de cire, poupée de son; Ella, elle l'a
Label(s)	Warner Music Group, Universal Music France, Atlantic Records, Universal Music Group, Philips Records, Decca Records
Tijdlijn en statistieken
Jaren actief	1963 – 2000
Aantal YouTube-abonnees	21.400 (31 juli 2022)
Links
	(en) AllMusic-profiel; (en) Discogs-profiel; (en) IMDb-profiel; (en) MusicBrainz-profiel;
Portaal	Muziek

France Gall, artiestennaam van Isabelle Gall (Parijs, 9 oktober 1947 – Neuilly-sur-Seine, 7 januari 2018), was een Franse zangeres.^[3]

Biografie

Jonge jaren

France Gall werd geboren in een muzikale familie. Haar moeder was zangeres en haar vader, Robert Gall, stond bekend als liedjesschrijver voor onder meer Charles Aznavour en Édith Piaf.

Toen ze vijftien was nam ze in 1963 onder de naam France Gall haar eerste single op: Ne sois pas si bête, die meteen een hit werd in Frankrijk. Een tweede single in 1964, Sacré Charlemagne, geschreven door haar vader, was opnieuw een hit.

In 1965 werd de blonde tienerster door Luxemburg uitgezonden naar het Eurovisiesongfestival in Napels, met het nummer Poupée de cire, poupée de son (geschreven door Serge Gainsbourg). Gall won en werd meteen internationaal bekend.

In de volgende jaren had ze verdere successen met Les sucettes (ook van Serge Gainsbourg), waarvan de ironisch-erotische betekenis haar toen volledig ontging en Bébé requin. De nummers die ze daarna opnam waren van mindere kwaliteit en haar carrière raakte in het slop. Ze had in die tijd wel een relatie met de bekende zangers Claude François^[4] en Julien Clerc (van 1970 tot 1974). Na hun liefdesbreuk schreef François voor haar het nummer Comme d'habitude, heden - met een nieuwe tekst van Paul Anka - wereldberoemd onder de titel My Way.

Gall had grote invloed op het verspreiden van haar kapsel de boblijn als modetrend.

Latere carrière

Een belangrijk keerpunt in haar persoonlijk leven en in haar carrière was de ontmoeting met de zanger en componist Michel Berger in 1974. Ze begonnen een relatie die in juni 1976 uitmondde in een huwelijk. Ze kregen een dochter Pauline (14 november 1978) en een zoon Raphaël (2 april 1981). Berger begon voor Gall nieuwe nummers van goede kwaliteit te schrijven. Hits werden onder meer La Déclaration (1974), Samba Mambo (1975) en Il jouait du piano debout over Jerry Lee Lewis (geïnspireerd door Elton John).

In 1978 schreef Berger samen met de Canadese songwriter Luc Plamondon de succesvolle rockopera Starmania, waarin Gall een van de hoofdrollen kreeg naast onder meer Daniel Balavoine. Onder invloed van Berger ontwikkelde Gall zich tot een volwassen, technisch onderlegde zangeres. Ze ging ook live optreden, wat ze nog niet eerder had gedaan.

In 1980 nam ze Donner pour donner op, een duet met Elton John die het samen met Berger had geschreven.

Verdere albums volgden:

Tout pour la musique (1981)
Débranche (1984)
Babacar (1987), met naast de titelsong ook Évidemment (een hommage aan Daniel Balavoine die in 1986 was omgekomen in een helikopterongeluk tijdens de rally Parijs-Dakar) en Ella, elle l'a, een hommage aan Ella Fitzgerald
Le Tour de France 88 (Live-album, 1988)
Double jeu (duetten met Michel Berger, 1992).

Kort na het uitkomen van deze laatste plaat stierf Berger op 2 augustus 1992 aan een hartaanval. Enkele maanden na deze schok besloot Gall opnieuw te gaan optreden met de nummers die hij voor haar had geschreven en in 1995 bracht ze een nieuw album uit, France (opgenomen in Los Angeles).

In december 1997 stierf haar dochter Pauline aan de gevolgen van taaislijmziekte.^[5] Na deze nieuwe slag trok Gall zich terug uit de publiciteit en kwam nog slechts sporadisch voor het voetlicht. Ze bracht de meeste tijd door in haar huis in Senegal. Op 7 januari 2018 overleed zij op 70-jarige leeftijd in de Parijse voorstad Neuilly-sur-Seine aan de gevolgen van kanker.^[6]

Discografie

Albums

Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
L'intégrale bercy - Simple je	2012	04-08-2012	153	1
Évidemment	2013	12-01-2013	14	22*

Singles

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
Poupée de cire, poupée de son	1965	10-04-1965	5	15	won in 1965 voor Luxemburg het Eurovisiesongfestival in Napels
Il jouait du piano debout	1980	08-11-1980	22	5
Ella elle l'a	1988	27-02-1988	30	4

NPO Radio 2 Top 2000

Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000^{[T 1]}	'99	'00	'01	'02	'03	'04	'05	'06	'07	'08^{[T 2]}
Poupée de cire, poupée de son	1265	1458	1334	1668	1658	1658	1082	1383	1732	1479

↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de meest recente editie (2025).

Hits in Duitsland

1965 - Das war eine schöne Party
1966 - Wir sind keine Engel
1968 - A Banda (zwei Apfelsinen im Haar)
1968 - Der Computer Nr. 3
1968 - Merci, Herr Marquis
1969 - Links vom Rhein und rechts vom Rhein
1969 - Ein bißchen Goethe, ein bißchen Bonaparte
1971 - Zwei Verliebte zieh’n durch Europa
1972 - Für dreißig Centimes
1972 - Ein bisschen mogeln in der Liebe
1972 - Ich bin zuckersüß

Bronnen, noten en/of referenties

↑ http://www.leprogres.fr/france-monde/2019/01/07/la-chanteuse-france-gall-est-decedee-a-l-age-de-70-ans; Le Progrès; datum van uitgave: 7 januari 2018.
↑ matchID; geraadpleegd op: 24 mei 2022; Fichier des personnes décédées-identificatiecode: ffbUMSQ0zKDG.
↑ Virtual International Authority File (VIAF): 29717947
↑ Belinda van de Graaf, Weinig vleiend portret van Frans fenomeen. Trouw (2 augustus 2012). Gearchiveerd op 8 januari 2018. Geraadpleegd op 7 januari 2018.
↑ Franse zangeres France Gall (Ella Elle L'a') overleden (7 januari 2017). Gearchiveerd op 8 januari 2018. Geraadpleegd op 7 januari 2018.
↑ Peter Vermaas, Van naief yé-yé boegbeeld tot Frans chanson-antwoord op disco. NRC (7 januari 2017). Gearchiveerd op 11 januari 2018. Geraadpleegd op 7 januari 2018.

Zie de categorie France Gall van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

[T2000-7] Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.

[8] Deze tabel is bijgewerkt tot en met de meest recente editie (2025).

[wikidata-71acd4cb5496cb9e9fccc09d826ed1dfee058b16-v3-1] ttp://www.leprogres.fr/france-monde/2019/01/07/la-chanteuse-france-gall-est-decedee-a-l-age-de-70-ans; Le Progrès; datum van uitgave: 7 januari 2018.

[wikidata-70325babb00ced220b2473125290ea74d4f0dbe6-v3-2] matchID; geraadpleegd op: 24 mei 2022; Fichier des personnes décédées-identificatiecode: ffbUMSQ0zKDG.

[3] Virtual International Authority File (VIAF): 29717947

[4] Belinda van de Graaf, Weinig vleiend portret van Frans fenomeen. Trouw (2 augustus 2012). Gearchiveerd op 8 januari 2018. Geraadpleegd op 7 januari 2018.

[5] Franse zangeres France Gall (Ella Elle L'a') overleden (7 januari 2017). Gearchiveerd op 8 januari 2018. Geraadpleegd op 7 januari 2018.

[6] Peter Vermaas, Van naief yé-yé boegbeeld tot Frans chanson-antwoord op disco. NRC (7 januari 2017). Gearchiveerd op 11 januari 2018. Geraadpleegd op 7 januari 2018.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[T 1]

[T 2]