Jenny Arean
Jenny Arean in het VARA-programma Van wie is die tekst in 1973
Jenny Arean in het VARA-programma
Van wie is die tekst in 1973
Algemene informatie
Geboortenaam Joanna Jenneke Josepha Klarenbeek
Geboortedatum 4 oktober 1942
Geboorteplaats Lisse, Nederland
Land Vlag van Nederland Nederland
Opleiding gevolgd aan huishoudschoolBewerken op Wikidata
Werk
Pseudoniem(en) Jenny Arean
Jaren actief vanaf 1962
Beroep(en) actrice, zangeres, cabaretière
Links
Website
Portaal  Portaalicoon   Film

Jenny Arean, artiestennaam van Joanna Jenneke Josepha Klarenbeek (Lisse, 4 oktober 1942), is een Nederlandse zangeres, cabaretière en actrice.

Jenny Arean (1963)
Jenny Arean (1972)
Jenny Arean (2019)

Jeugd en vroege carrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Ze werd geboren als enig kind van een kelner en de zangeres Conny Renoir (1921-2014).[1] Ook de moeder van haar moeder, Henny Verhas, was zangeres, met als artiestennaam Henny Verra. Op haar veertiende zag ze een show van Wim Sonneveld en sindsdien wilde ze het cabaret in. Ze brak de huishoudschool af en ging werken als hulp in de huishouding. Begin 1960 kwam ze bij het ABC-cabaret van Wim Kan en Corry Vonk. Op advies van Vonk veranderde ze haar naam in Jenny Arean.

Carrière

[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren zestig speelde ze de hoofdrol in de populaire televisiemusicals (NCRV) "Er valt een ster" (1963) en "Vadertje Langbeen" (1964). Tussen 1967 en 1973 trad ze op in diverse door Rob Touber geregisseerde tv-shows bij de VARA en de VPRO. In de jaren zeventig werkte ze aan verschillende musicals mee, onder meer En nu naar bed (1971) van Annie M.G. Schmidt en speelde ze de hoofdrol in Het meisje met de blauwe hoed (1972), een televisiebewerking van het gelijknamige boek van Johan Fabricius. Daarnaast deed ze in 1975 een cabaretprogramma Scherts, satire, songs en ander snoepgoed met Robert Long, Dimitri Frenkel Frank en Jérôme Reehuis.

In 1977 had ze een hit met het duet met Frans Halsema Vluchten kan niet meer uit de musical En nu naar bed. Een ander bekend lied daaruit is Was dat nou alles? Vanaf het midden van de jaren tachtig maakte ze solo-programma's. Daarnaast speelde ze in diverse musicals. In 2002 maakte ze samen met Willeke Alberti een theatershow onder hun beider echte namen Klarenbeek en Verbrugge. Op 5 mei 2014 zong Arean op het Bevrijdingsconcert op de Amstel in Amsterdam. Dat was, met het lied Dit is mijn lijf, opnieuw het geval op 5 mei 2023.

Privé

[bewerken | brontekst bewerken]

Arean was van 1964 tot 1973 gehuwd met de acteur Huib Rooymans. Het echtpaar kreeg een dochter, Myra. Van 1980 tot 1982 was zij gehuwd met Ischa Meijer die haar aanmoedigde een soloprogramma uit te brengen. Ze speelden samen in vier theaterprogramma's. Ze is sinds de oprichting lid van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde en heeft een eigen stichting met de naam Godzalmijbewaren. Op haar tachtigste verjaardag werd zij in het Koninklijk Theater Carré gehuldigd door Brigitte Kaandorp, met wie zij een serie voorstellingen speelde, haar kleindochter Jente en illusionist Hans Klok.

Werk

[bewerken | brontekst bewerken]

Soloprogramma's

[bewerken | brontekst bewerken]

Theater, musical

[bewerken | brontekst bewerken]

Televisie

[bewerken | brontekst bewerken]

Film

[bewerken | brontekst bewerken]

Radio

[bewerken | brontekst bewerken]

Platen

[bewerken | brontekst bewerken]

NPO Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummer met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19 '20 '21 '22 '23 '24 '25
Vluchten kan niet meer (met Frans Halsema) 233 242 431 445 527 316 231 278 272 280 514 544 629 801 718 1113 954 1139 1212 1358 1303 1442 1503 1710 1668 1628 1954
  1. ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.

Prijzen en onderscheiding

[bewerken | brontekst bewerken]

Biografie

[bewerken | brontekst bewerken]
[bewerken | brontekst bewerken]
Voorganger:
Harrie Jekkers
Koos Meinderts
voor Terug bij af
Annie M.G. Schmidt-prijs
1992
voor Iemand moet het doen
Opvolger:
Geen uitreiking in 1993
Voorganger:
The Shooting Party
(Theo Nijland
Coen van Vrijberghe de Coningh
en Han Oldigs)
voor Kaal
Annie M.G. Schmidt-prijs
1996
voor Halleluja, Amen
Opvolger:
Jan Boerstoel
Marnix Busstra
Karin Bloemen
voor Geen kind meer
Zie de categorie Jenny Arean van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.