Johnny Hoes
Johnny Hoes (1969)
Persoonsgegevens
Volledige naam	Johannes Andreas Hoes
Geboortedatum	19 april 1917
Geboorteplaats	Rotterdam
Overlijdensdatum	23 juli 2011
Overlijdensplaats	Weert
Land	Nederland
Opleiding en werk
Beroep(en)	televisiepresentator, muziekproducent, gitarist, componist, presentator, zanger, liedtekstschrijver, tekstschrijver, muzikant
Genre(s)	Levenslied, Smartlap
Instrument(en)	Gitaar
Act(s)	Johnny & Mary
Label(s)	Telstar
Links
Officiële website (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Muziek

Johannes Andreas (Johnny) Hoes (Rotterdam, 19 april 1917 – Weert, 23 juli 2011) was een Nederlandse zanger, producer en componist-tekstschrijver. Zijn plaat "Och, was ik maar bij moeder thuis gebleven" staat met 450.000 exemplaren te boek als de bestverkochte Nederlandstalige single aller tijden.

Johnny Hoes staat wel bekend als De koning van de smartlap en was de man achter duizenden meezingers, smartlappen, carnavalsliedjes en levensliederen. Andere grote hits waren De smokkelaar, Dat is het einde en Friet met mayonaise (1974).

Sinds de jaren 1960 was hij actief in het Limburgse Weert met zijn eigen opnamestudio en platenmaatschappij. Het gebouw met 'Johnny Hoes Beneluxe Music Industries' aan de Uilenweg te Weert bestaat nog, maar er vinden geen werkzaamheden meer plaats. De productiemaatschappij Telstar eindigde, en het gebouw wordt nu gebruikt als beheersmaatschappij.

Hoes woonde sinds 1983 in het Belgische Knokke.

Hoes groeide op in Katendrecht als zoon van een Nederlandse zeeman. Zijn moeder was Belgische. Hij volgde de HBS en speelde covers met The Four Dutch Serenaders, waar ook de vader van Joke Bruijs deel van uitmaakte.^[1][2] Bij de Duitse aanval op Nederland in 1940 lag hij als gemobiliseerd sergeant in de buurt van Tungelroy waar hij zijn latere echtgenote leerde kennen. Hij bleef daar gedurende de oorlogsjaren en trad er na de bevrijding in 1944 op voor Amerikaanse militairen.

Hoes speelde eind jaren 1940 in het voorprogramma van Bobbejaan Schoepen. Hij werkte tussen 1952 en 1963 bij Phonogram, maar vanaf 1964 produceerde hij voor zijn eigen platenmaatschappij Telstar. Johnny Hoes bracht behalve als solist (soms als Andy Field) ook met anderen platen uit: De Twee Jantjes, Johnny & Caesarine, Johnny Hoes & Ria Roda, Johnny & Mary en Thomas Berge. Bekende artiesten als De Alpenzusjes, de Zangeres Zonder Naam, De Wilmari's, Eddy Wally, de Heikrekels, Normaal, Doe Maar, the Classics, Henk Wijngaard en the Walkers werden door hem ontdekt en brachten platen uit onder zijn label. Daarnaast was hij de producent van de wereldhit De vogeltjesdans. Sinds 2003 hebben zijn zonen Adri-Jan Hoes en Johnny Hoes junior de leiding over Telstar.

In de jaren zestig en zeventig bracht Hoes een radioprogramma bij de KRO en voor de VARA een eigen televisieshow onder de naam Met een lach en een traan. Hij bleef tot op zeer hoge leeftijd actief; in januari 2011 nam hij zijn laatste plaat op, het lied How do you do in een duet met Stef Ekkel.

In juli 2011 kreeg Hoes een ernstig hartinfarct, waarna hij werd opgenomen in het Catharina-ziekenhuis in Eindhoven. Na een dotterbehandeling werd hij op 22 juli 2011 overgebracht naar het St. Jans Gasthuis in Weert, waar hij een dag later op 94-jarige leeftijd overleed.^[3][4][5] Honderden mensen brachten hem een laatste groet in de Telstar studio's in Weert. In Heeze is hij gecremeerd.^[6]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
Zijn allergrootste hits	2011	06-08-2011	47	4	Verzamelalbum

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
Pre-Top 40:
Och was ik maar bij moeder thuis gebleven	1961	20-05-1961	1(12wk)	36	Dubbel platina met 5 diamanten
(In het café van) Blonde Greetje	1961	-
Sneeuwwitte boezem	1961	-			als Rio Jim en Jukebox Johnny
Daar mag je alleen maar naar kijken	1962	28-04-1962	8	3
Vader waar is moeder gebleven	1962	-
Ik geef 'n dikke	1962	-
Bleib' heute abend bei mir / Blijf toch vanavond bij mij	1962	-			met Caeserine Hoes
Oh la la Louise	1962	-
Hoempa, hoempa	1964	-	-	-
Top 40:
De voddenraper van Parijs	1965	13-02-1965	40	1	als Johnny & Mary
Dat is 't einde	1965	12-06-1965	11	22	met De Feestneuzen genoteerd met Tony Bass en Leo Kuysters
Feyenoord polonaise	1965	18-09-1965	24	4	met De Stadiongangers
Ard en Keessie	1966	05-03-1966	29	5	met Het Heya Heya Koor
Waar we heengaan... Jelle zal wel zien	1967	28-01-1967	7	6	Nr. 7 in de Parool Top 20 genoteerd met Albert Brosens en de Deurdouwers en Karin Kent
En we drinken tot we zinken	1969	22-02-1969	32	1	met De Feestneuzen
Mijn Mollie	1970	10-01-1970	tip20	-
Heya Jan Bols	1971	10-01-1970	tip14	-	als Jan en De Scheve Schaatsers
Maar bij m'n moeder thuis.....	1973	09-06-1973	tip6	-
Friet met mayonaise	1974	28-09-1974	tip5	-
Bier bier bier	1978	07-01-1978	tip22	-	met Normaal
Jantjes gitaar	2005	-			met Thomas Berge Nr. 68 in de Single Top 100
De smokkelaar	2009	-			met Stef Ekkel Nr. 11 in de Single Top 100

Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
De dertigste mei	1955	01-04-1955	20	4
Rik Van Looy	1958	01-09-1958	16	4
Och was ik maar bij moeder thuis gebleven	1961	01-07-1961	1(2wk)	24
Daar mag je alleen maar naar kijken!	1962	01-03-1962	11	12
Vader, waar is moeder gebleven	1962	01-05-1962	9	4
En we drinken tot we zinken!	1969	01-03-1969	18	3	met De Feestneuzen

• In het Neroalbum Het Lodderhoofd (1960) loopt Madam Pheip Meneer Pheip weer tegen het lijf nadat hij haar enkele pagina's eerder alleen aan het vliegveld achterliet. Ze neemt meteen wraak en dwingt hem met haar mee te gaan. Meneer Pheip begint spontaan "Och, was ik maar bij moeder thuisgebleven..." te zingen (strook 123). Het lied stond, toen het verhaal in de krant liep, in de hitlijsten.
• Zijn hit "Och, was ik maar bij moeder thuisgebleven", was oorspronkelijk een liedje in het Venloos dialect: "Och waas ik maar beej mooder thoës gebleve". Beide teksten zijn geschreven door de Venlose schrijver Frans Boermans, de muziek is van Thuur Luxembourg.^[7]
• De single Jelle zal wel zien uit 1967 is een bewerking door Wim Kan van Yellow submarine (1966) van The Beatles. De Jelle van Wim Kan was Jelle Zijlstra, bij Johnny Hoes was hij een buschauffeur.

• Johnny Hoes:Een lach en een traan, Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam/Antwerpen, 2004. ISBN 90-204-0545-4

• Officiële website Johnny Hoes
• Site van Platenmaatschappij van Johnny Hoes Telstar in Weert
• Biografie in MCNs Muziekencyclopedie.
• Titelbeschrijvingen in de catalogus van de Muziekbibliotheek van de Omroep