Theo Maassen
Maassen in 2007.
Maassen in 2007.
Algemene informatie
Geboren Oegstgeest, 8 december 1966
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Jaren actief 1990–heden
Beroep(en) Cabaretier, acteur, presentator en regisseur
Prijzen en erkenningen Poelifinario (2006), juryprijs Cameretten (1990), Poelifinario (2017)Bewerken op Wikidata
Website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Cabaret

Theo Maassen (Oegstgeest, 8 december 1966) is een Nederlands cabaretier, acteur, presentator en regisseur.[1] Hij won in 1990 zowel Cameretten als het Groninger Studenten Cabaret Festival en sloot zich dat jaar aan bij Comedytrain.[2][3]

Loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Opleiding en cabaret

[bewerken | brontekst bewerken]

Maassen groeide op in Zijtaart.[3] Hij volgde de Academie voor Drama in Eindhoven en studeerde in 1991 af. Zijn festivaloverwinningen in het voorgaande jaar betekenden het begin van zijn professionele cabaretloopbaan.[1][2] Vanuit de stand-upcomedy bij Comedytrain ontwikkelde hij avondvullende theaterprogramma’s. Zijn eerste solo, Bepaalde dingen, ging in 1994 in première.[4]

Met Tegen beter weten in won hij in 2006 de Poelifinario. In hetzelfde jaar ontving hij de Prijs van de Kritiek en de Prins Bernhard Cultuurfonds Theaterprijs. In 2017 kreeg hij opnieuw de Poelifinario, ditmaal voor Vankwaadtoterger.[3][2][5] Zijn voorstelling Zonder pardon werd ook als bioscoopfilm uitgebracht, in 2009.[6]

In 2013 verzorgde hij de oudejaarsconference Einde oefening.[7]

Maassen schreef ook de theatermonoloog Fascist worden, maar zag af van de opvoering ervan.[8]

Na Situatie gewijzigd en Onbekend terrein volgde Onbegonnen werk. De try-outs daarvan begonnen in september 2024; de première vond plaats in januari 2025.[9] Naast zijn eigen werk droeg Maassen bij aan de regie van Wim Helsens Welkom ongemak (2026), samen met Johan Petit.[10] Voor 2027 werd de komedie Ratatatata! aangekondigd, waarin hij speelt en waarvoor hij met Peer Wittenbols het script schreef.[11]

Film, televisie en regie

[bewerken | brontekst bewerken]

Naast zijn cabaretwerk bouwde Maassen een acteercarrière op. In 2001 speelde hij in AmnesiA en Minoes. Later volgden onder meer TBS (2008), Het geheim (2010) en Doodslag (2012).[12] Hij werd voor Minoes in 2002 en voor TBS in 2008 genomineerd voor het Gouden Kalf voor beste acteur.[12]

Maassen regisseerde de documentaire De onterechte kampioen (2003).[12] Met Billy (2018) maakte hij een speelfilm; hij schreef het scenario samen met Sander van Opzeeland.[13]

Van 2014 tot 2016 presenteerde hij het VPRO-interviewprogramma 24 uur met..., als opvolger van Wilfried de Jong.[14][15] In 2023 presenteerde hij Zomergasten. In maart 2024 trok hij zich terug na berichtgeving over vermeend huiselijk geweld. Maassen bestreed de berichten; zijn echtgenote en ex-vriendin hadden ze eveneens ontkend. De VPRO verklaarde dat zijn keuze niet publiekelijk te reageren niet verenigbaar was met de presentatie van het programma.[16]

In 2024 presenteerde Maassen Der Theo, een zesdelige BNNVARA-serie waarin hij Duitsland onderzocht met het Europees kampioenschap voetbal als aanleiding.[17]

Radio, podcasts en muziek

[bewerken | brontekst bewerken]

In 1997 nam Maassen deel aan de improvisaties van Mannen van de Radio, samen met Pieter Bouwman.[18] Vanaf 2020 maakte hij de interviewpodcast Ervaring voor beginners, waarin hij met makers over hun werk sprak.[7][19] In september 2026 begon Nieuwe Maatjes, met gesprekken met jonge comedians.[20]

Hij bracht ook de singles Doodsbedreiging (2004) en Lauwe pis (2007) uit. De laatste, opgenomen met De Kapotte Kontjes, bereikte de eerste plaats in de Nederlandse Top 40.[21]

Incidenten

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2000 legde de rechtbank Rotterdam Maassen een voorwaardelijke geldboete van 1500 gulden op wegens het tegen haar wil betasten van een bezoekster tijdens een voorstelling in 1998. Hij moest haar daarnaast duizend gulden schadevergoeding betalen.[22]

In 2001 accepteerde hij een schikkingsvoorstel van justitie met een taakstraf van twintig uur wegens de diefstal van de UEFA Cup-beker van PSV.[23] In 2008 vernielde hij tijdens het Amsterdam Comedy Festival de camera van fotograaf Ilvy Njiokiktjien. Zij trok haar aangifte in nadat hij had toegezegd de schade te vergoeden.[24]

Solovoorstellingen

[bewerken | brontekst bewerken]

De tabel vermeldt premièrejaren; try-outs kunnen eerder hebben plaatsgevonden. Bij Onbegonnen werk wordt de première in januari 2025 gevolgd, na try-outs in 2024.

Jaar Voorstelling
1994 Bepaalde dingen[4]
1996 Neuk het systeem[25]
1998 Ruwe pit[26]
2002 Functioneel naakt[27]
2006 Tegen beter weten in[7]
2008 Zonder pardon[7]
2012 Met alle respect[7]
2013 Einde oefening[7]
2016 Vankwaadtoterger[7]
2019 Situatie gewijzigd[7]
2022 Onbekend terrein[7]
2025 Onbegonnen werk[9]

Overig theaterwerk

[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie; de productie voor 2027 is aangekondigd en heeft nog niet plaatsgevonden.

Jaar Productie Bijdrage
2004 De Vergrijzing: De sterfscène Spel[7]
2026 Welkom ongemak — Wim Helsen Regie met Johan Petit[10]
2027 (gepland) Ratatatata! Spel; script met Peer Wittenbols[11]

Filmografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Films

[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie van speelfilms, korte films en regiewerk. De productiejaren volgen het Nederlands Film Festival waar dat als bron is vermeld.

Jaar Titel Bijdrage
2001 AmnesiA Acteur[12]
2001 Adriaans plaag Acteur; korte film[12]
2001 Minoes Acteur[12]
2002 www.eenzaam.nl Acteur[12]
2003 Interview Acteur[12]
2003 De onterechte kampioen Regie; documentaire[12]
2003 De D van Dag Acteur; korte film[12]
2003 Kees de jongen Acteur[12]
2004 Amazones Acteur[12]
2006 Zwartboek Acteur[7]
2006 De getuige Acteur; korte film[12]
2006 Nachtrit Acteur[7]
2008 TBS Acteur[12]
2008 Dunya en Desie in Marokko Acteur[12]
2009 Zonder pardon Spel; cabaretregistratie[6]
2010 Het geheim Acteur[12]
2010 New Kids Turbo Acteur[7]
2011 De Bende van Oss Acteur[12]
2012 Doodslag Acteur[12]
2012 The Domino Effect Acteur[12]
2012 De club van lelijke kinderen Acteur; korte film[12]
2013 Bro's Before Ho's Acteur[12]
2017 Façades Acteur[7]
2018 Billy Regie en scenario[13]
2019 De Liefhebbers Acteur[12]
2024 Opa Cor Gastrol[28]

Televisie

[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie van acteer- en presentatiewerk; losse talkshowoptredens en uitzendingen van cabaretregistraties zijn niet opgenomen.

Jaar Programma Bijdrage
2000 All Stars Acteur[7]
2001 Wet&Waan Acteur[7]
2002 Mevrouw de Minister Acteur[12]
2004 Dunya en Desie Acteur[12]
2006 't Schaep met de 5 pooten Gastrol[7]
2006 Waltz Acteur[12]
2010 Bellicher; de Macht van meneer Miller Acteur[7]
2011 Flikken Maastricht Gastrol[7]
2011 Geen probleem! Acteur[7]
2011 Het gordijnpaleis van Ollie Hartmoed Gastrol[7]
2013 Charlie Gastrol[7]
2013 Van God Los Acteur[12]
2014–2016 24 uur met... Presentator[14]
2019 Random Shit Acteur[7]
2019 Zeven kleine criminelen Acteur[12]
2020 Barrie Barista en het einde der tijden Gastrol[7]
2020 Niks te melden Acteur[7]
2021 Yentl en de Boer de Serie Gastrol[7]
2021 Sinterklaasjournaal Gastrol[7]
2021 Woensel West Acteur[7]
2022 Bestseller Boy Acteur[12]
2023 Zomergasten Presentator[16]
2024 Der Theo Presentator[17]

Prijzen en nominaties

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Prijs Resultaat of werk
1990 Groninger Studenten Cabaret Festival Jury- en publieksprijs[2]
1990 Cameretten Jury- en publieksprijs[2]
2002 Gouden Kalf voor beste acteur Nominatie voor Minoes[12]
2006 Prijs van de Kritiek Winnaar[3]
2006 Prins Bernhard Cultuurfonds Theaterprijs Winnaar[2]
2006 Poelifinario Winnaar met Tegen beter weten in[5]
2008 Gouden Kalf voor beste acteur Nominatie voor TBS[12]
2017 Poelifinario Winnaar met Vankwaadtoterger[5]

Singles

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Titel Hoogste positie Nederlandse Top 40
2004 Doodsbedreiging 28[21]
2007 Lauwe pis (met De Kapotte Kontjes) 1[21]
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Theo Maassen (comedian) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Wikiquote heeft een of meer citaten van of over Theo Maassen.

Bron: Wikipedia (NL). Tekst beschikbaar onder de toepasselijke Wikipedia-licentie; zie de bronpagina voor auteurs en licentievoorwaarden.